*
*
*
*
*
*
*
you used to make me smile ;
make me laugh ;
make me feel loved.
hold me tight ;
kiss me sweetly ;
care for me deeply.
you made me remembered you
ever so clearly
...even now that you are gone.
you used to make me smile ;
make me laugh ;
make me feel loved.
hold me tight ;
kiss me sweetly ;
care for me deeply.
you made me remembered you
ever so clearly
...even now that you are gone.
oo nangungulila ako. at nakakainis ang ganitong pakiramdam. naiinis ako sa ganitong pakiramdam. naiinis talaga ko pag ganito ako. nakakalunkot. ok naman ako nung mga nagdaang araw.(akala ko tuloy-tuloy na.)maayos naman. nakakatawa na ko ng malakas ulet. (sa tulong ni super mia.)tapos ngayon e. haay. tapos ang sakit pa ng ulo ko. husay. (pero kahit na masakit ang ulo ko eh nagcocomputer pa din ako.) siguro dahil kanina lang ako kumain ng kanin (at ulam, xempre) kaya sumakit ulo ko. tsk. gara. tapos wala pa kong katext. meron naman kaya lang gusto ko yung katext ko buong araw. (mula pagkagising hanggang sa matulog) tapos hindi pa nagpunta si mia. tatlong beses ako tumawag sa kanila para papuntahin xa dito sa bahay. nung una at pangalawang tawag ko, tulog xa sabi ni payat. (kuya nyang payat dati pero mejo chubby na ngayon) nung pangatlong tawag ko, si joyce naman yung nakasagot. sabi nya lumabas daw dahil bumili. (sa palagay ko pagkain na naman binili nung batang yun. adik e.) sabi ko pa nga kay joyce, sabihin kay mia na pumunta na xa dito kundi bubugbugin ko xa. ayun, nasindak siguro si mia kaya hindi na nagpunta. hay. tapos hindi ko pa din napapanuod yung ice age 2(gusto ko talaga nito!!) dahil wala akong kasama.( si mia kasi.) tapos, hindi pa din nagpaparamdam yung dapat magparamdam. ika-8 ng abril ngayon at ika-1 ng abril ng huli xang magparamdam. (tama ba naman yon?!)hanggang ngayon e araw-araw ko pa ding hinihintay yung pagpaparamdam nya. pero wala e. VV napakakulit ko kasi. para bang ayoko pang madala. at ngayon e nangungulila ako. sabi naman ng ibig ko, normal lang daw na mangulila ako sa kanya. kaya lang e, naiinis pa din ako. basta. ayoko talaga ng ganitong pakiramdam. siguro dahil wala na naman akong nakausap dito kaya ako nagkakaganito. siguro dahil hindi na naman ako nakatawa. siguro dahil hindi ako nakaakyat sa rooftop para pagmasdan ang paglubog ng araw.( nag-jamming xa sila kuya at mga kabanda nya kaya maingay at matao sa rooftop kanina) siguro dahil hindi nagpunta si mia. si mia lang kasi nakakausap ko ng maaayos. nagkakaintindihan kami. hindi ko naman kasi pwedeng kausapin yung mga kapatid ko dahil hindi kami close. close naman pero hindi ako nagbubukas ng "kakaibang" usapan. baka iba maging dating sa kanila. at iba takbo ng mga utak nun. kakaiba. (para saken) halimbawa: kanina, nakita nila akong nagbabasa ng "my mythical boyfriend"(gawa ni ayen. makarelate na makakarelate) sa msword, ayun tinukso na nila akong may boyfriend! (oo halimaw sila!) buti na lang masarap yung ulam namin kanina. buti na lang maayos na yung pakiramdam ni michelangelo (bagong kebigan :D). buti na lang may mga katext pa din ako. buti na lang napanood ko yung southpark. (at buti na lang cute si butter :D) buti na lang napanood namin yung wildboys.(tuwang -tuwa si inay dun) buti na lang andyan si manong telebisyon.( forever kaakibat ko ang t.v) hay. kung hindi dahil sa kanila, super sobrang nangungulila siguro ko ngayon. (buti nangungulila lang) sana bukas hindi na ko ganito. sana bukas pumunta na si mia para masaya na ulit ako. sana bukas magparamdam na ang magpaparamdam. sana bukas may ding-dong ako. sana bukas mapanood ko na ang paglubog ng araw... at sana hindi na ulit ako mangulila..
[basa lang ha? enjoy! :D]
i have long forgotten how to smile ;ever since you`re gone.