*
*
*
*
*
*
*
you used to make me smile ;
make me laugh ;
make me feel loved.
hold me tight ;
kiss me sweetly ;
care for me deeply.
you made me remembered you
ever so clearly
...even now that you are gone.
you used to make me smile ;
make me laugh ;
make me feel loved.
hold me tight ;
kiss me sweetly ;
care for me deeply.
you made me remembered you
ever so clearly
...even now that you are gone.
ito ang naglaro sa isipan ko. naalala ko kasi yung pagtambay namin ni khaela (isa sa mga tunay kong kaibigan at kaklase) sa likod ng pintuan ng classroom namin. (iii-MASIKAP) naalala ko yung staple wire na kinukutkot namin sa likod ng pintuan na yun. sabi pa nga namin dati e mamimiss namin sigurado yung staple wire na yun. (oo nga. namimiss ko na yun ngaun. at pati din si khaela.) anu ginagawa namin sa likod ng pinto? wala. nag-uusap. nagkekwentuhan. pinag-uusapan at pinagkekwentuhan namin ang kung anu-anung bagay sa mundo. (pakiramdam ko kasi walang makakarinig sa usapan namin kaya gusto ko dun. :D) tapos, naisip ko pa ulet yung insidente sa cellphone na nangyari nung ika-4 ng abril.(lalim) yung kulitan at halakhakan sessions namin ng pinakamamahal kong mga kaibigang tunay. ( quinta7) tapos yung mga bagay na ginawa ko kahapon, at nung mga nakaraan pang araw. at xempre,(pilitin ko mang hindi alalahanin at balikan) yung sa *.*. (makarelate na ang makakarelate) ewan. hindi ko pa din makalimutan yun. naisip ko na hindi na pala talaga maibabalik yung mga araw na yun. kahit gustuhin man nating gawin yung mga bagay na hindi natin nagawa nung nasa mismong insidente tayo e hindi na natin pwedeng gawin dahil tapos na. kahit na gusto nating "i-edit" yung mga pangyayari para maging perpekto e hindi na pwede. tapos na e. nangyari na. time is gold. at sana may time machine para masaya at masarap ang buhay. pero parang napakasobrang imposible nung ideya ko. (oo alam ko. imposible nga. pero malay ko, mamaya eh may bumisita o madaan man lang sa blog ko na may powers para mapagbigyan ang simple kong kahilingan.) pero wala lang. maganda din naman siguro yung ideya ko. (oo na lang) at sigurado ko na si mia ay sasang-ayon sa kagustuhan kong magka-time machine. :D gusto ko ng time machine kasi gusto kong ibalik yung araw na sobrang naging mahalaga sakin at mananatili na ko dun habangbuhay.(sigurado ako na gusto din yun ng iba.) basta. yung tipong pinakasandali sa buhay mo na pakiramdam mo na wala ka nang hihilingin pang iba kundi yung manatili sa ganung kalagayan habangbuhay. xempre kasama ung (mga) taong mahal mo. ( pamilya, kamg-anak, kaibigan, boyfriend/girlfriend, bestfriend, at madami pang iba.) iyon. kaya lang wala e. hindi na nga maibabalik yun. kaya nga siguro may mga bagay tayong pinagsisisihan. na dapat ang ginawa ko e ganito, ganyan. na dapat pala e sinabi ko na ganito, ganyan.na dapat pala hindi ko ganito, ganyan. (na dapat pala kinuha ko yung cellphone.haha) minsan nakakainis yung ganung pakiramdam. (ako naiinis ako. minsan tangang-tanga ko sa sarili ko.)kaya nga natututo tayo sa mga bagay na pinagsisisihan natin..
Give me time to reason,
give me time to think it through.
Passing through the season,
where I cheated you.
I will always have a cross to wear,
but the bolt reminds me I was there.
So give me strength,to face this test of mine.
(Chorus 1)
If only I could turn back time,
If only I had saved what I still had.
If only I could turn back time,
I would stay for the night... for the night.
Claim your right to science,
Claim your right to see the truth.
Though my pangs of conscience,
Will drill a hole in you.
I've seen it coming like a thief in the night,
I've seen it coming from the flesh of your light.
So give me strength,to face this test of mine.
(Chorus 2)
If only I could turn back time,
if only I had saved what I still had.
if only I could turn back time,
I would stay.
The bolt reminds me I was there
the bolt reminds me I was there
(repeat chorus during fade)
+turn back time:aqua+
[basa lang ha? enjoy! :D]
i have long forgotten how to smile ;ever since you`re gone.